dinguer
stürzen, fallen
Hilfsverb: avoir
Im französischen Wörterbuch: dinguer · Konjugationsregeln: 1. Gruppe: regelmäßige Verben auf -er · Wahl des Hilfsverbs: avoir oder être
Infinite Formen| infinitif | dinguer |
|---|
| participe présent | dinguant |
|---|
| participe passé | dingué |
|---|
| gérondif | en dinguant |
|---|
Indikativ
présent| je | dingue |
|---|
| tu | dingues |
|---|
| il / elle / on | dingue |
|---|
| nous | dinguons |
|---|
| vous | dinguez |
|---|
| ils / elles | dinguent |
|---|
imparfait| je | dinguais |
|---|
| tu | dinguais |
|---|
| il / elle / on | dinguait |
|---|
| nous | dinguions |
|---|
| vous | dinguiez |
|---|
| ils / elles | dinguaient |
|---|
passé simple| je | dinguai |
|---|
| tu | dinguas |
|---|
| il / elle / on | dingua |
|---|
| nous | dinguâmes |
|---|
| vous | dinguâtes |
|---|
| ils / elles | dinguèrent |
|---|
futur simple| je | dinguerai |
|---|
| tu | dingueras |
|---|
| il / elle / on | dinguera |
|---|
| nous | dinguerons |
|---|
| vous | dinguerez |
|---|
| ils / elles | dingueront |
|---|
passé composé| je | ai dingué |
|---|
| tu | as dingué |
|---|
| il / elle / on | a dingué |
|---|
| nous | avons dingué |
|---|
| vous | avez dingué |
|---|
| ils / elles | ont dingué |
|---|
plus-que-parfait| je | avais dingué |
|---|
| tu | avais dingué |
|---|
| il / elle / on | avait dingué |
|---|
| nous | avions dingué |
|---|
| vous | aviez dingué |
|---|
| ils / elles | avaient dingué |
|---|
passé antérieur| je | eus dingué |
|---|
| tu | eus dingué |
|---|
| il / elle / on | eut dingué |
|---|
| nous | eûmes dingué |
|---|
| vous | eûtes dingué |
|---|
| ils / elles | eurent dingué |
|---|
futur antérieur| je | aurai dingué |
|---|
| tu | auras dingué |
|---|
| il / elle / on | aura dingué |
|---|
| nous | aurons dingué |
|---|
| vous | aurez dingué |
|---|
| ils / elles | auront dingué |
|---|
Konditional
conditionnel présent| je | dinguerais |
|---|
| tu | dinguerais |
|---|
| il / elle / on | dinguerait |
|---|
| nous | dinguerions |
|---|
| vous | dingueriez |
|---|
| ils / elles | dingueraient |
|---|
conditionnel passé| je | aurais dingué |
|---|
| tu | aurais dingué |
|---|
| il / elle / on | aurait dingué |
|---|
| nous | aurions dingué |
|---|
| vous | auriez dingué |
|---|
| ils / elles | auraient dingué |
|---|
Subjunktiv
subjonctif présent| je | dingue |
|---|
| tu | dingues |
|---|
| il / elle / on | dingue |
|---|
| nous | dinguions |
|---|
| vous | dinguiez |
|---|
| ils / elles | dinguent |
|---|
subjonctif imparfait| je | dinguasse |
|---|
| tu | dinguasses |
|---|
| il / elle / on | dinguât |
|---|
| nous | dinguassions |
|---|
| vous | dinguassiez |
|---|
| ils / elles | dinguassent |
|---|
subjonctif passé| je | aie dingué |
|---|
| tu | aies dingué |
|---|
| il / elle / on | ait dingué |
|---|
| nous | ayons dingué |
|---|
| vous | ayez dingué |
|---|
| ils / elles | aient dingué |
|---|
subjonctif plus-que-parfait| je | eusse dingué |
|---|
| tu | eusses dingué |
|---|
| il / elle / on | eût dingué |
|---|
| nous | eussions dingué |
|---|
| vous | eussiez dingué |
|---|
| ils / elles | eussent dingué |
|---|
Imperativ
impératif présent| tu | dingue |
|---|
| nous | dinguons |
|---|
| vous | dinguez |
|---|
impératif passé| tu | aie dingué |
|---|
| nous | ayons dingué |
|---|
| vous | ayez dingué |
|---|