Aller au contenu

réorchestrer

Conjugaison : réorchestrer · Règles : Le 1er groupe : les verbes réguliers en -er · Le choix de l'auxiliaire : avoir ou être

réorchestrer

verbe · /ʁɛɔʁkɛstʁe/ ou /ʁeɔʁkɛstʁe/

Définitions

  1. Orchestrer de nouveau une œuvre musicale en lui donnant une instrumentation différente.

Définition Francorium (CC BY-SA 4.0) · méthode.

Grammaire et formes (51)
  • réorchestrerions : conditionnel présent 1ʳᵉ pers. pluriel · /ʁeɔʁkɛstʁəʁjɔ̃/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁəʁjɔ̃/
  • réorchestrerais : conditionnel présent 1ʳᵉ pers. singulier · /ʁeɔʁkɛstʁəʁɛ/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁəʁɛ/
  • réorchestreriez : conditionnel présent 2ᵉ pers. pluriel · /ʁeɔʁkɛstʁəʁje/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁəʁje/
  • réorchestrerais : conditionnel présent 2ᵉ pers. singulier · /ʁeɔʁkɛstʁəʁɛ/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁəʁɛ/
  • réorchestreraient : conditionnel présent 3ᵉ pers. pluriel · /ʁeɔʁkɛstʁəʁɛ/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁəʁɛ/
  • réorchestrerait : conditionnel présent 3ᵉ pers. singulier · /ʁeɔʁkɛstʁəʁɛ/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁəʁɛ/
  • réorchestrons : impératif présent 1ʳᵉ pers. pluriel · /ʁeɔʁkɛstʁɔ̃/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁɔ̃/
  • réorchestrez : impératif présent 2ᵉ pers. pluriel · /ʁeɔʁkɛstʁe/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁe/
  • réorchestre : impératif présent 2ᵉ pers. singulier · /ʁeɔʁkɛstʁə/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁə/
  • réorchestrerons : indicatif futur 1ʳᵉ pers. pluriel · /ʁeɔʁkɛstʁəʁɔ̃/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁəʁɔ̃/
  • réorchestrerai : indicatif futur 1ʳᵉ pers. singulier · /ʁeɔʁkɛstʁəʁe/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁəʁe/
  • réorchestrerez : indicatif futur 2ᵉ pers. pluriel · /ʁeɔʁkɛstʁəʁe/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁəʁe/
  • réorchestreras : indicatif futur 2ᵉ pers. singulier · /ʁeɔʁkɛstʁəʁa/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁəʁa/
  • réorchestreront : indicatif futur 3ᵉ pers. pluriel · /ʁeɔʁkɛstʁəʁɔ̃/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁəʁɔ̃/
  • réorchestrera : indicatif futur 3ᵉ pers. singulier · /ʁeɔʁkɛstʁəʁa/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁəʁa/
  • réorchestrions : indicatif imparfait 1ʳᵉ pers. pluriel · /ʁeɔʁkɛstʁijɔ̃/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁijɔ̃/
  • réorchestrais : indicatif imparfait 1ʳᵉ pers. singulier · /ʁeɔʁkɛstʁɛ/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁɛ/
  • réorchestriez : indicatif imparfait 2ᵉ pers. pluriel · /ʁeɔʁkɛstʁije/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁije/
  • réorchestrais : indicatif imparfait 2ᵉ pers. singulier · /ʁeɔʁkɛstʁɛ/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁɛ/
  • réorchestraient : indicatif imparfait 3ᵉ pers. pluriel · /ʁeɔʁkɛstʁɛ/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁɛ/
  • réorchestrait : indicatif imparfait 3ᵉ pers. singulier · /ʁeɔʁkɛstʁɛ/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁɛ/
  • réorchestrâmes : indicatif passé 1ʳᵉ pers. pluriel · /ʁeɔʁkɛstʁamə/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁamə/
  • réorchestrai : indicatif passé 1ʳᵉ pers. singulier · /ʁeɔʁkɛstʁe/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁe/
  • réorchestrâtes : indicatif passé 2ᵉ pers. pluriel · /ʁeɔʁkɛstʁatə/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁatə/
  • réorchestras : indicatif passé 2ᵉ pers. singulier · /ʁeɔʁkɛstʁa/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁa/
  • réorchestrèrent : indicatif passé 3ᵉ pers. pluriel · /ʁeɔʁkɛstʁɛʁə/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁɛʁə/
  • réorchestra : indicatif passé 3ᵉ pers. singulier · /ʁeɔʁkɛstʁa/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁa/
  • réorchestrons : indicatif présent 1ʳᵉ pers. pluriel · /ʁeɔʁkɛstʁɔ̃/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁɔ̃/
  • réorchestre : indicatif présent 1ʳᵉ pers. singulier · /ʁeɔʁkɛstʁə/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁə/
  • réorchestrez : indicatif présent 2ᵉ pers. pluriel · /ʁeɔʁkɛstʁe/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁe/
  • réorchestres : indicatif présent 2ᵉ pers. singulier · /ʁeɔʁkɛstʁə/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁə/
  • réorchestrent : indicatif présent 3ᵉ pers. pluriel · /ʁeɔʁkɛstʁə/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁə/
  • réorchestre : indicatif présent 3ᵉ pers. singulier · /ʁeɔʁkɛstʁə/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁə/
  • réorchestrer : infinitif · /ʁeɔʁkɛstʁe/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁe/
  • réorchestrées : participe passé pluriel féminin · /ʁeɔʁkɛstʁe/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁe/
  • réorchestrés : participe passé pluriel masculin · /ʁeɔʁkɛstʁe/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁe/
  • réorchestrée : participe passé singulier féminin · /ʁeɔʁkɛstʁe/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁe/
  • réorchestré : participe passé singulier masculin · /ʁeɔʁkɛstʁe/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁe/
  • réorchestrant : participe présent · /ʁeɔʁkɛstʁɑ̃/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁɑ̃/
  • réorchestrassions : subjonctif imparfait 1ʳᵉ pers. pluriel · /ʁeɔʁkɛstʁasjɔ̃/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁasjɔ̃/
  • réorchestrasse : subjonctif imparfait 1ʳᵉ pers. singulier · /ʁeɔʁkɛstʁasə/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁasə/
  • réorchestrassiez : subjonctif imparfait 2ᵉ pers. pluriel · /ʁeɔʁkɛstʁasje/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁasje/
  • réorchestrasses : subjonctif imparfait 2ᵉ pers. singulier · /ʁeɔʁkɛstʁasə/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁasə/
  • réorchestrassent : subjonctif imparfait 3ᵉ pers. pluriel · /ʁeɔʁkɛstʁasə/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁasə/
  • réorchestrât : subjonctif imparfait 3ᵉ pers. singulier · /ʁeɔʁkɛstʁa/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁa/
  • réorchestrions : subjonctif présent 1ʳᵉ pers. pluriel · /ʁeɔʁkɛstʁijɔ̃/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁijɔ̃/
  • réorchestre : subjonctif présent 1ʳᵉ pers. singulier · /ʁeɔʁkɛstʁə/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁə/
  • réorchestriez : subjonctif présent 2ᵉ pers. pluriel · /ʁeɔʁkɛstʁije/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁije/
  • réorchestres : subjonctif présent 2ᵉ pers. singulier · /ʁeɔʁkɛstʁə/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁə/
  • réorchestrent : subjonctif présent 3ᵉ pers. pluriel · /ʁeɔʁkɛstʁə/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁə/
  • réorchestre : subjonctif présent 3ᵉ pers. singulier · /ʁeɔʁkɛstʁə/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁə/

Témoignages historiques

Littré (1873) · 1 sens

v. a.

  1. Orchestrer de nouveau.

    Déserteur, de Monsigny, réorchestré.... Cendrillon, de Nicolo, réorchestréeAD. ADAM

    En 1780 on fit une reprise de Castor et Pollux [opéra de Rameau] réorchestré par FrancoeurID.

Étymologie : Re..., et orchestrer.

Émile Littré, Dictionnaire de la langue française, domaine public. Numérisation XMLittré, François Gannaz (CC BY-SA 3.0). Tout ce témoin.

Académie française, 8e édition (1935) · 1 sens

v. tr.

  1. T. de Musique — Orchestrer de nouveau.

Dictionnaire de l'Académie française, huitième édition (1932-1935), domaine public. Numérisation ATILF/Chicago, conversion communautaire. Tout ce témoin.

Source de l'entrée : Morphalou 3.1, licence LGPL-LR, entrée réorchestrer#55063.

Entrée morphologique (v0.1). Données JSON : lemme.