réorchestrer
verbe · /ʁɛɔʁkɛstʁe/ ou /ʁeɔʁkɛstʁe/
Définitions
Orchestrer de nouveau une œuvre musicale en lui donnant une instrumentation différente.
Définition Francorium (CC BY-SA 4.0) · méthode.
Grammaire et formes (51)
- réorchestrerions : conditionnel présent 1ʳᵉ pers. pluriel · /ʁeɔʁkɛstʁəʁjɔ̃/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁəʁjɔ̃/
- réorchestrerais : conditionnel présent 1ʳᵉ pers. singulier · /ʁeɔʁkɛstʁəʁɛ/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁəʁɛ/
- réorchestreriez : conditionnel présent 2ᵉ pers. pluriel · /ʁeɔʁkɛstʁəʁje/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁəʁje/
- réorchestrerais : conditionnel présent 2ᵉ pers. singulier · /ʁeɔʁkɛstʁəʁɛ/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁəʁɛ/
- réorchestreraient : conditionnel présent 3ᵉ pers. pluriel · /ʁeɔʁkɛstʁəʁɛ/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁəʁɛ/
- réorchestrerait : conditionnel présent 3ᵉ pers. singulier · /ʁeɔʁkɛstʁəʁɛ/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁəʁɛ/
- réorchestrons : impératif présent 1ʳᵉ pers. pluriel · /ʁeɔʁkɛstʁɔ̃/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁɔ̃/
- réorchestrez : impératif présent 2ᵉ pers. pluriel · /ʁeɔʁkɛstʁe/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁe/
- réorchestre : impératif présent 2ᵉ pers. singulier · /ʁeɔʁkɛstʁə/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁə/
- réorchestrerons : indicatif futur 1ʳᵉ pers. pluriel · /ʁeɔʁkɛstʁəʁɔ̃/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁəʁɔ̃/
- réorchestrerai : indicatif futur 1ʳᵉ pers. singulier · /ʁeɔʁkɛstʁəʁe/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁəʁe/
- réorchestrerez : indicatif futur 2ᵉ pers. pluriel · /ʁeɔʁkɛstʁəʁe/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁəʁe/
- réorchestreras : indicatif futur 2ᵉ pers. singulier · /ʁeɔʁkɛstʁəʁa/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁəʁa/
- réorchestreront : indicatif futur 3ᵉ pers. pluriel · /ʁeɔʁkɛstʁəʁɔ̃/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁəʁɔ̃/
- réorchestrera : indicatif futur 3ᵉ pers. singulier · /ʁeɔʁkɛstʁəʁa/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁəʁa/
- réorchestrions : indicatif imparfait 1ʳᵉ pers. pluriel · /ʁeɔʁkɛstʁijɔ̃/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁijɔ̃/
- réorchestrais : indicatif imparfait 1ʳᵉ pers. singulier · /ʁeɔʁkɛstʁɛ/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁɛ/
- réorchestriez : indicatif imparfait 2ᵉ pers. pluriel · /ʁeɔʁkɛstʁije/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁije/
- réorchestrais : indicatif imparfait 2ᵉ pers. singulier · /ʁeɔʁkɛstʁɛ/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁɛ/
- réorchestraient : indicatif imparfait 3ᵉ pers. pluriel · /ʁeɔʁkɛstʁɛ/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁɛ/
- réorchestrait : indicatif imparfait 3ᵉ pers. singulier · /ʁeɔʁkɛstʁɛ/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁɛ/
- réorchestrâmes : indicatif passé 1ʳᵉ pers. pluriel · /ʁeɔʁkɛstʁamə/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁamə/
- réorchestrai : indicatif passé 1ʳᵉ pers. singulier · /ʁeɔʁkɛstʁe/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁe/
- réorchestrâtes : indicatif passé 2ᵉ pers. pluriel · /ʁeɔʁkɛstʁatə/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁatə/
- réorchestras : indicatif passé 2ᵉ pers. singulier · /ʁeɔʁkɛstʁa/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁa/
- réorchestrèrent : indicatif passé 3ᵉ pers. pluriel · /ʁeɔʁkɛstʁɛʁə/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁɛʁə/
- réorchestra : indicatif passé 3ᵉ pers. singulier · /ʁeɔʁkɛstʁa/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁa/
- réorchestrons : indicatif présent 1ʳᵉ pers. pluriel · /ʁeɔʁkɛstʁɔ̃/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁɔ̃/
- réorchestre : indicatif présent 1ʳᵉ pers. singulier · /ʁeɔʁkɛstʁə/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁə/
- réorchestrez : indicatif présent 2ᵉ pers. pluriel · /ʁeɔʁkɛstʁe/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁe/
- réorchestres : indicatif présent 2ᵉ pers. singulier · /ʁeɔʁkɛstʁə/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁə/
- réorchestrent : indicatif présent 3ᵉ pers. pluriel · /ʁeɔʁkɛstʁə/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁə/
- réorchestre : indicatif présent 3ᵉ pers. singulier · /ʁeɔʁkɛstʁə/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁə/
- réorchestrer : infinitif · /ʁeɔʁkɛstʁe/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁe/
- réorchestrées : participe passé pluriel féminin · /ʁeɔʁkɛstʁe/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁe/
- réorchestrés : participe passé pluriel masculin · /ʁeɔʁkɛstʁe/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁe/
- réorchestrée : participe passé singulier féminin · /ʁeɔʁkɛstʁe/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁe/
- réorchestré : participe passé singulier masculin · /ʁeɔʁkɛstʁe/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁe/
- réorchestrant : participe présent · /ʁeɔʁkɛstʁɑ̃/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁɑ̃/
- réorchestrassions : subjonctif imparfait 1ʳᵉ pers. pluriel · /ʁeɔʁkɛstʁasjɔ̃/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁasjɔ̃/
- réorchestrasse : subjonctif imparfait 1ʳᵉ pers. singulier · /ʁeɔʁkɛstʁasə/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁasə/
- réorchestrassiez : subjonctif imparfait 2ᵉ pers. pluriel · /ʁeɔʁkɛstʁasje/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁasje/
- réorchestrasses : subjonctif imparfait 2ᵉ pers. singulier · /ʁeɔʁkɛstʁasə/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁasə/
- réorchestrassent : subjonctif imparfait 3ᵉ pers. pluriel · /ʁeɔʁkɛstʁasə/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁasə/
- réorchestrât : subjonctif imparfait 3ᵉ pers. singulier · /ʁeɔʁkɛstʁa/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁa/
- réorchestrions : subjonctif présent 1ʳᵉ pers. pluriel · /ʁeɔʁkɛstʁijɔ̃/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁijɔ̃/
- réorchestre : subjonctif présent 1ʳᵉ pers. singulier · /ʁeɔʁkɛstʁə/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁə/
- réorchestriez : subjonctif présent 2ᵉ pers. pluriel · /ʁeɔʁkɛstʁije/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁije/
- réorchestres : subjonctif présent 2ᵉ pers. singulier · /ʁeɔʁkɛstʁə/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁə/
- réorchestrent : subjonctif présent 3ᵉ pers. pluriel · /ʁeɔʁkɛstʁə/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁə/
- réorchestre : subjonctif présent 3ᵉ pers. singulier · /ʁeɔʁkɛstʁə/ ou /ʁɛɔʁkɛstʁə/
Témoignages historiques
Littré (1873) · 1 sens
v. a.
Orchestrer de nouveau.
Déserteur, de Monsigny, réorchestré.... Cendrillon, de Nicolo, réorchestréeAD. ADAM
En 1780 on fit une reprise de Castor et Pollux [opéra de Rameau] réorchestré par FrancoeurID.
Étymologie : Re..., et orchestrer.
Émile Littré, Dictionnaire de la langue française, domaine public. Numérisation XMLittré, François Gannaz (CC BY-SA 3.0). Tout ce témoin.
Académie française, 8e édition (1935) · 1 sens
v. tr.
T. de Musique — Orchestrer de nouveau.
Dictionnaire de l'Académie française, huitième édition (1932-1935), domaine public. Numérisation ATILF/Chicago, conversion communautaire. Tout ce témoin.
Source de l'entrée : Morphalou 3.1, licence LGPL-LR, entrée réorchestrer#55063.