octroyer

octroyer

verbe, /oktʁwaje/ ou /ɔktʁwaje/

Témoignages historiques

Frise des témoins : Littré 1873 (1 sens) — Académie 1935 (1 sens)

Littré (1873)

v. a.

  1. Concéder, accorder.

    Que cette âme de roche une grâce m'octroie — Malherbe (1555-1628)

    Je ferais une faute indigne de pardon, Si je vous octroyais un si funeste don — Jean Mairet (1604-1686)

Étymologie : Bourguig. autroyai ; provenç. autreiar, auctorgar ; anc. catal. autreiar ; espagn. otorgar ; portug. outorgar ; ital. otriare ; du lat. fictif auctoricare, dérivé de auctorare, autoriser (voy. ce mot).

Historique : XIe s. Tutes vos ames otreit il [que Dieu octroie à toutes vos âmes] pareïs [paradis] XIIe s. Ainz me convient otroier et graer Les volentés de mon cuer sans defaire Douce dame, car m'otroïez pour Dé [Dieu] Un douz regart.... Bien vus otrei [je vous accorde] que seient li clerc desordené [privés de leur caractère], Tuit cil ki mais serunt à tel mesfait trové XIIIe s. Et li marchis li otria que il i alast Cestui veulent [les dames] et à cestui s'otroient, Cestui tienent, cestui laissent aler Cil n'a pas sapience en soi, qui par desor toutes coses n'otrie son cuer à l'amour de Dieu XIVe s. Chasc…

Émile Littré, Dictionnaire de la langue française — domaine public. Numérisation XMLittré, François Gannaz (CC BY-SA 3.0).

Académie française, 8e édition (1935)

v. tr.

  1. Concéder, accorder. Il se dit surtout en style de Chancellerie. Octroyer une grâce, une demande. La charte octroyée.

Dictionnaire de l'Académie française, huitième édition (1932-1935) — domaine public. Numérisation ATILF/Chicago, conversion communautaire.

Grammaire et formes (51)
  • octroierions — conditionnel présent 1ʳᵉ pers. pluriel — /ɔktʁwaʁjɔ̃/ ou /oktʁwaʁjɔ̃/
  • octroierais — conditionnel présent 1ʳᵉ pers. singulier — /ɔktʁwaʁɛ/ ou /oktʁwaʁɛ/
  • octroieriez — conditionnel présent 2ᵉ pers. pluriel — /ɔktʁwaʁje/ ou /oktʁwaʁje/
  • octroierais — conditionnel présent 2ᵉ pers. singulier — /ɔktʁwaʁɛ/ ou /oktʁwaʁɛ/
  • octroieraient — conditionnel présent 3ᵉ pers. pluriel — /ɔktʁwaʁɛ/ ou /oktʁwaʁɛ/
  • octroierait — conditionnel présent 3ᵉ pers. singulier — /ɔktʁwaʁɛ/ ou /oktʁwaʁɛ/
  • octroyons — impératif présent 1ʳᵉ pers. pluriel — /ɔktʁwajɔ̃/ ou /oktʁwajɔ̃/
  • octroyez — impératif présent 2ᵉ pers. pluriel — /ɔktʁwaje/ ou /oktʁwaje/
  • octroie — impératif présent 2ᵉ pers. singulier — /ɔktʁwa/ ou /oktʁwa/
  • octroierons — indicatif futur 1ʳᵉ pers. pluriel — /ɔktʁwaʁɔ̃/ ou /oktʁwaʁɔ̃/
  • octroierai — indicatif futur 1ʳᵉ pers. singulier — /ɔktʁwaʁe/ ou /oktʁwaʁe/
  • octroierez — indicatif futur 2ᵉ pers. pluriel — /ɔktʁwaʁe/ ou /oktʁwaʁe/
  • octroieras — indicatif futur 2ᵉ pers. singulier — /ɔktʁwaʁa/ ou /oktʁwaʁa/
  • octroieront — indicatif futur 3ᵉ pers. pluriel — /ɔktʁwaʁɔ̃/ ou /oktʁwaʁɔ̃/
  • octroiera — indicatif futur 3ᵉ pers. singulier — /ɔktʁwaʁa/ ou /oktʁwaʁa/
  • octroyions — indicatif imparfait 1ʳᵉ pers. pluriel — /ɔktʁwajɔ̃/ ou /oktʁwajɔ̃/
  • octroyais — indicatif imparfait 1ʳᵉ pers. singulier — /ɔktʁwajɛ/ ou /oktʁwajɛ/
  • octroyiez — indicatif imparfait 2ᵉ pers. pluriel — /ɔktʁwajie/ ou /oktʁwajie/
  • octroyais — indicatif imparfait 2ᵉ pers. singulier — /ɔktʁwajɛ/ ou /oktʁwajɛ/
  • octroyaient — indicatif imparfait 3ᵉ pers. pluriel — /ɔktʁwajɛ/ ou /oktʁwajɛ/
  • octroyait — indicatif imparfait 3ᵉ pers. singulier — /ɔktʁwajɛ/ ou /oktʁwajɛ/
  • octroyâmes — indicatif passé 1ʳᵉ pers. pluriel — /ɔktʁwajamə/ ou /oktʁwajamə/
  • octroyai — indicatif passé 1ʳᵉ pers. singulier — /ɔktʁwaje/ ou /oktʁwaje/
  • octroyâtes — indicatif passé 2ᵉ pers. pluriel — /ɔktʁwajatə/ ou /oktʁwajatə/
  • octroyas — indicatif passé 2ᵉ pers. singulier — /ɔktʁwaja/ ou /oktʁwaja/
  • octroyèrent — indicatif passé 3ᵉ pers. pluriel — /ɔktʁwajɛʁə/ ou /oktʁwajɛʁə/
  • octroya — indicatif passé 3ᵉ pers. singulier — /ɔktʁwaja/ ou /oktʁwaja/
  • octroyons — indicatif présent 1ʳᵉ pers. pluriel — /ɔktʁwajɔ̃/ ou /oktʁwajɔ̃/
  • octroie — indicatif présent 1ʳᵉ pers. singulier — /ɔktʁwa/ ou /oktʁwa/
  • octroyez — indicatif présent 2ᵉ pers. pluriel — /ɔktʁwaje/ ou /oktʁwaje/
  • octroies — indicatif présent 2ᵉ pers. singulier — /ɔktʁwa/ ou /oktʁwa/
  • octroient — indicatif présent 3ᵉ pers. pluriel — /ɔktʁwa/ ou /oktʁwa/
  • octroie — indicatif présent 3ᵉ pers. singulier — /ɔktʁwa/ ou /oktʁwa/
  • octroyer — infinitif — /ɔktʁwaje/ ou /oktʁwaje/
  • octroyées — participe passé pluriel féminin — /ɔktʁwaje/ ou /oktʁwaje/
  • octroyés — participe passé pluriel masculin — /ɔktʁwaje/ ou /oktʁwaje/
  • octroyée — participe passé singulier féminin — /ɔktʁwaje/ ou /oktʁwaje/
  • octroyé — participe passé singulier masculin — /ɔktʁwaje/ ou /oktʁwaje/
  • octroyant — participe présent — /ɔktʁwajɑ̃/ ou /oktʁwajɑ̃/
  • octroyassions — subjonctif imparfait 1ʳᵉ pers. pluriel — /ɔktʁwajasjɔ̃/ ou /oktʁwajasjɔ̃/
  • octroyasse — subjonctif imparfait 1ʳᵉ pers. singulier — /ɔktʁwajasə/ ou /oktʁwajasə/
  • octroyassiez — subjonctif imparfait 2ᵉ pers. pluriel — /ɔktʁwajasje/ ou /oktʁwajasje/
  • octroyasses — subjonctif imparfait 2ᵉ pers. singulier — /ɔktʁwajasə/ ou /oktʁwajasə/
  • octroyassent — subjonctif imparfait 3ᵉ pers. pluriel — /ɔktʁwajasə/ ou /oktʁwajasə/
  • octroyât — subjonctif imparfait 3ᵉ pers. singulier — /ɔktʁwaja/ ou /oktʁwaja/
  • octroyions — subjonctif présent 1ʳᵉ pers. pluriel — /ɔktʁwajɔ̃/ ou /oktʁwajɔ̃/
  • octroie — subjonctif présent 1ʳᵉ pers. singulier — /ɔktʁwa/ ou /oktʁwa/
  • octroyiez — subjonctif présent 2ᵉ pers. pluriel — /ɔktʁwajie/ ou /oktʁwajie/
  • octroies — subjonctif présent 2ᵉ pers. singulier — /ɔktʁwa/ ou /oktʁwa/
  • octroient — subjonctif présent 3ᵉ pers. pluriel — /ɔktʁwa/ ou /oktʁwa/
  • octroie — subjonctif présent 3ᵉ pers. singulier — /ɔktʁwa/ ou /oktʁwa/

Source de l'entrée : Morphalou 3.1, licence LGPL-LR — entrée octroyer#43602.

Entrée morphologique (v0.1). Données JSON : lemme.