magnifier
verbe, /maɲifje/
Témoignages historiques
Frise des témoins : Littré 1873 (2 sens) — Académie 1935 (1 sens)
Littré (1873)
v. a.
Exalter la grandeur. Il se dit particulièrement de Dieu.
Quintius, qui parla après lui, ne s'arrêta pas tant à magnifier les armes des Romains, qu'à donner bonne opinion de leur foi envers leurs amis — Malherbe (1555-1628)
Magnifier, ce mot est excellent et a une grande emphase pour exprimer une louange extraordinaire.... mais avec tout cela il faut avouer qu'il vieillit, et qu'à moins que d'être employé dans un grand ouvrage, il aurait de la peine à passer — Vaugelas (1585-1650)
Se magnifier, v. réfl. S'exalter soi-même.
Elle rapporta uniquement à Dieu la gloire de ce qu'il avait opéré en elle ; elle le magnifia, mais elle ne se magnifia point elle-même — Pierre Nicole (1625-1695)
Étymologie : Provenç. et espagn. magnificar ; ital. magnificare, du lat. magnificare, de magnus, grand et facere, faire.
Historique : XIIe s. Et si cume jo ai ui magnified ta anme en mun quer [cœur], tut issi seit magnifiée la meie devant nostre Seignur XIIIe s. Si ne vueil encore estre las De tes euvres magnifier Lors n'i a chevelu ne chauve Le roy du ciel n'en glorefit, Et sa mere n'en magnefist XVe s. Et moult louerent, mercierent et magnifierent, comme raison estoit, le roy de France XVIe s. En magnifiant nature tant qu'il leur est possible, ils taschent d'amortir le nom de Dieu De la sagesse de Dieu, elle se magnifie assez clairement en dispensant si bien et reiglément toutes choses C'est une chose utile de magnifier au…
Émile Littré, Dictionnaire de la langue française — domaine public. Numérisation XMLittré, François Gannaz (CC BY-SA 3.0).
Académie française, 8e édition (1935)
v. tr.
Exalter par de grandes louanges. Il ne se dit guère qu’en parlant de Dieu. Mon âme magnifie le Seigneur.
Dictionnaire de l'Académie française, huitième édition (1932-1935) — domaine public. Numérisation ATILF/Chicago, conversion communautaire.
Grammaire et formes (51)
- magnifierions — conditionnel présent 1ʳᵉ pers. pluriel — /maɲifiʁjɔ̃/
- magnifierais — conditionnel présent 1ʳᵉ pers. singulier — /maɲifiʁɛ/
- magnifieriez — conditionnel présent 2ᵉ pers. pluriel — /maɲifiʁje/
- magnifierais — conditionnel présent 2ᵉ pers. singulier — /maɲifiʁɛ/
- magnifieraient — conditionnel présent 3ᵉ pers. pluriel — /maɲifiʁɛ/
- magnifierait — conditionnel présent 3ᵉ pers. singulier — /maɲifiʁɛ/
- magnifions — impératif présent 1ʳᵉ pers. pluriel — /maɲifjɔ̃/
- magnifiez — impératif présent 2ᵉ pers. pluriel — /maɲifje/
- magnifie — impératif présent 2ᵉ pers. singulier — /maɲifi/
- magnifierons — indicatif futur 1ʳᵉ pers. pluriel — /maɲifiʁɔ̃/
- magnifierai — indicatif futur 1ʳᵉ pers. singulier — /maɲifiʁe/
- magnifierez — indicatif futur 2ᵉ pers. pluriel — /maɲifiʁe/
- magnifieras — indicatif futur 2ᵉ pers. singulier — /maɲifiʁa/
- magnifieront — indicatif futur 3ᵉ pers. pluriel — /maɲifiʁɔ̃/
- magnifiera — indicatif futur 3ᵉ pers. singulier — /maɲifiʁa/
- magnifiions — indicatif imparfait 1ʳᵉ pers. pluriel — /maɲifijɔ̃/
- magnifiais — indicatif imparfait 1ʳᵉ pers. singulier — /maɲifjɛ/
- magnifiiez — indicatif imparfait 2ᵉ pers. pluriel — /maɲifije/
- magnifiais — indicatif imparfait 2ᵉ pers. singulier — /maɲifjɛ/
- magnifiaient — indicatif imparfait 3ᵉ pers. pluriel — /maɲifjɛ/
- magnifiait — indicatif imparfait 3ᵉ pers. singulier — /maɲifjɛ/
- magnifiâmes — indicatif passé 1ʳᵉ pers. pluriel — /maɲifjamə/
- magnifiai — indicatif passé 1ʳᵉ pers. singulier — /maɲifje/
- magnifiâtes — indicatif passé 2ᵉ pers. pluriel — /maɲifjatə/
- magnifias — indicatif passé 2ᵉ pers. singulier — /maɲifja/
- magnifièrent — indicatif passé 3ᵉ pers. pluriel — /maɲifjɛʁə/
- magnifia — indicatif passé 3ᵉ pers. singulier — /maɲifja/
- magnifions — indicatif présent 1ʳᵉ pers. pluriel — /maɲifjɔ̃/
- magnifie — indicatif présent 1ʳᵉ pers. singulier — /maɲifi/
- magnifiez — indicatif présent 2ᵉ pers. pluriel — /maɲifje/
- magnifies — indicatif présent 2ᵉ pers. singulier — /maɲifi/
- magnifient — indicatif présent 3ᵉ pers. pluriel — /maɲifi/
- magnifie — indicatif présent 3ᵉ pers. singulier — /maɲifi/
- magnifier — infinitif — /maɲifje/
- magnifiées — participe passé pluriel féminin — /maɲifje/
- magnifiés — participe passé pluriel masculin — /maɲifje/
- magnifiée — participe passé singulier féminin — /maɲifje/
- magnifié — participe passé singulier masculin — /maɲifje/
- magnifiant — participe présent — /maɲifjɑ̃/
- magnifiassions — subjonctif imparfait 1ʳᵉ pers. pluriel — /maɲifjasjɔ̃/
- magnifiasse — subjonctif imparfait 1ʳᵉ pers. singulier — /maɲifjasə/
- magnifiassiez — subjonctif imparfait 2ᵉ pers. pluriel — /maɲifjasje/
- magnifiasses — subjonctif imparfait 2ᵉ pers. singulier — /maɲifjasə/
- magnifiassent — subjonctif imparfait 3ᵉ pers. pluriel — /maɲifjasə/
- magnifiât — subjonctif imparfait 3ᵉ pers. singulier — /maɲifja/
- magnifiions — subjonctif présent 1ʳᵉ pers. pluriel — /maɲifijɔ̃/
- magnifie — subjonctif présent 1ʳᵉ pers. singulier — /maɲifi/
- magnifiiez — subjonctif présent 2ᵉ pers. pluriel — /maɲifije/
- magnifies — subjonctif présent 2ᵉ pers. singulier — /maɲifi/
- magnifient — subjonctif présent 3ᵉ pers. pluriel — /maɲifi/
- magnifie — subjonctif présent 3ᵉ pers. singulier — /maɲifi/
Source de l'entrée : Morphalou 3.1, licence LGPL-LR — entrée magnifier#38148.