gyromancie

gyromancie

nom, féminin, /ʒiʁɔmɑ̃si/ ou /ʒiʁomɑ̃si/

Témoignages historiques

Frise des témoins : Littré 1873 (1 sens)

Littré (1873)

s. f.

  1. Divination qui se pratiquait en marchant en rond.

Étymologie : Γῦρος, cercle, rond, et μαντεῖα, divination.

Émile Littré, Dictionnaire de la langue française — domaine public. Numérisation XMLittré, François Gannaz (CC BY-SA 3.0).

Grammaire et formes (2)
  • gyromancies — pluriel — /ʒiʁɔmɑ̃si/ ou /ʒiʁomɑ̃si/
  • gyromancie — singulier — /ʒiʁɔmɑ̃si/ ou /ʒiʁomɑ̃si/

Source de l'entrée : Morphalou 3.1, licence LGPL-LR — entrée gyromancie#30753.

Entrée morphologique (v0.1). Données JSON : lemme.