christianiser
verbe, /kʁistjanize/
Témoignages historiques
Frise des témoins : Littré 1873 (1 sens) — Académie 1935 (1 sens)
Littré (1873)
v. a.
Rendre conforme à la religion chrétienne. Attribuer aux auteurs de l'antiquité des sentiments chrétiens.
Étymologie : Cnristianizare, de christianus, chrétien ; grec, χριστιανίζειν. L'ancien français disait chrestiener, qui signifiait rendre chrétien, baptiser.
Historique : XIIIe s. Nus ne doit espouser juyve, s'ele n'est avant crestiennée Droïn, fait-il, par Saint-Omer, Tu les feras crestiener ; Si tost com bautisié seront, Jamès de cest mal ne cherront Je cuit que vous volés estre crestiennés XVe s. Les ennemis de Dieu avoient reconquis presque tout le royaume de Russe [la Servie] et prins le roy, qui s'estoit fait chrestienner Et moult en mouroient, sans estre chrestiennés, les quelles choses estoient moult grieves et piteuses à ouir raconter Il est trop enbesogné de sa femme, qui a geu [accouché] d'un beau fils qui fu christianné le jour St Antoine
Émile Littré, Dictionnaire de la langue française — domaine public. Numérisation XMLittré, François Gannaz (CC BY-SA 3.0).
Académie française, 8e édition (1935)
v. tr.
Rendre chrétien.
Dictionnaire de l'Académie française, huitième édition (1932-1935) — domaine public. Numérisation ATILF/Chicago, conversion communautaire.
Grammaire et formes (51)
- christianiserions — conditionnel présent 1ʳᵉ pers. pluriel — /kʁistjanizəʁjɔ̃/
- christianiserais — conditionnel présent 1ʳᵉ pers. singulier — /kʁistjanizəʁɛ/
- christianiseriez — conditionnel présent 2ᵉ pers. pluriel — /kʁistjanizəʁje/
- christianiserais — conditionnel présent 2ᵉ pers. singulier — /kʁistjanizəʁɛ/
- christianiseraient — conditionnel présent 3ᵉ pers. pluriel — /kʁistjanizəʁɛ/
- christianiserait — conditionnel présent 3ᵉ pers. singulier — /kʁistjanizəʁɛ/
- christianisons — impératif présent 1ʳᵉ pers. pluriel — /kʁistjanizɔ̃/
- christianisez — impératif présent 2ᵉ pers. pluriel — /kʁistjanize/
- christianise — impératif présent 2ᵉ pers. singulier — /kʁistjanizə/
- christianiserons — indicatif futur 1ʳᵉ pers. pluriel — /kʁistjanizəʁɔ̃/
- christianiserai — indicatif futur 1ʳᵉ pers. singulier — /kʁistjanizəʁe/
- christianiserez — indicatif futur 2ᵉ pers. pluriel — /kʁistjanizəʁe/
- christianiseras — indicatif futur 2ᵉ pers. singulier — /kʁistjanizəʁa/
- christianiseront — indicatif futur 3ᵉ pers. pluriel — /kʁistjanizəʁɔ̃/
- christianisera — indicatif futur 3ᵉ pers. singulier — /kʁistjanizəʁa/
- christianisions — indicatif imparfait 1ʳᵉ pers. pluriel — /kʁistjanizjɔ̃/
- christianisais — indicatif imparfait 1ʳᵉ pers. singulier — /kʁistjanizɛ/
- christianisiez — indicatif imparfait 2ᵉ pers. pluriel — /kʁistjanizje/
- christianisais — indicatif imparfait 2ᵉ pers. singulier — /kʁistjanizɛ/
- christianisaient — indicatif imparfait 3ᵉ pers. pluriel — /kʁistjanizɛ/
- christianisait — indicatif imparfait 3ᵉ pers. singulier — /kʁistjanizɛ/
- christianisâmes — indicatif passé 1ʳᵉ pers. pluriel — /kʁistjanizamə/
- christianisai — indicatif passé 1ʳᵉ pers. singulier — /kʁistjanize/
- christianisâtes — indicatif passé 2ᵉ pers. pluriel — /kʁistjanizatə/
- christianisas — indicatif passé 2ᵉ pers. singulier — /kʁistjaniza/
- christianisèrent — indicatif passé 3ᵉ pers. pluriel — /kʁistjanizɛʁə/
- christianisa — indicatif passé 3ᵉ pers. singulier — /kʁistjaniza/
- christianisons — indicatif présent 1ʳᵉ pers. pluriel — /kʁistjanizɔ̃/
- christianise — indicatif présent 1ʳᵉ pers. singulier — /kʁistjanizə/
- christianisez — indicatif présent 2ᵉ pers. pluriel — /kʁistjanize/
- christianises — indicatif présent 2ᵉ pers. singulier — /kʁistjanizə/
- christianisent — indicatif présent 3ᵉ pers. pluriel — /kʁistjanizə/
- christianise — indicatif présent 3ᵉ pers. singulier — /kʁistjanizə/
- christianiser — infinitif — /kʁistjanize/
- christianisées — participe passé pluriel féminin — /kʁistjanize/
- christianisés — participe passé pluriel masculin — /kʁistjanize/
- christianisée — participe passé singulier féminin — /kʁistjanize/
- christianisé — participe passé singulier masculin — /kʁistjanize/
- christianisant — participe présent — /kʁistjanizɑ̃/
- christianisassions — subjonctif imparfait 1ʳᵉ pers. pluriel — /kʁistjanizasjɔ̃/
- christianisasse — subjonctif imparfait 1ʳᵉ pers. singulier — /kʁistjanizasə/
- christianisassiez — subjonctif imparfait 2ᵉ pers. pluriel — /kʁistjanizasje/
- christianisasses — subjonctif imparfait 2ᵉ pers. singulier — /kʁistjanizasə/
- christianisassent — subjonctif imparfait 3ᵉ pers. pluriel — /kʁistjanizasə/
- christianisât — subjonctif imparfait 3ᵉ pers. singulier — /kʁistjaniza/
- christianisions — subjonctif présent 1ʳᵉ pers. pluriel — /kʁistjanizjɔ̃/
- christianise — subjonctif présent 1ʳᵉ pers. singulier — /kʁistjanizə/
- christianisiez — subjonctif présent 2ᵉ pers. pluriel — /kʁistjanizje/
- christianises — subjonctif présent 2ᵉ pers. singulier — /kʁistjanizə/
- christianisent — subjonctif présent 3ᵉ pers. pluriel — /kʁistjanizə/
- christianise — subjonctif présent 3ᵉ pers. singulier — /kʁistjanizə/
Source de l'entrée : Morphalou 3.1, licence LGPL-LR — entrée christianiser#15150.