atourner
verbe, /atuʁne/
Témoignages historiques
Frise des témoins : Littré 1873 (1 sens) — Académie 1935 (1 sens)
Littré (1873)
v. a.
Parer, mais avec un sens de familiarité ou d'ironie.
Étymologie : Picard, atorner ; provenç. atornar ; de à, et tourner.
Historique : XIIe s. Un gonfanon qu'il ot fait atorner Mout par [elles] sont bien de combatre atornées Moult m'a amors atornée Douce peine et biau labor En perilleuse aventure M'avez, amours, atorné Quant la dame se cointoie et atorne, C'est pour faire son pauvre ami dolent E jo aturnerai un lieu à mun pople de Israel, e si l'i planterai Se à sa volenté nel peüst aturner [s'il ne le pouvoit ranger à sa volonté] XIIIe s. Et tout li autre s'atornerent pour aler avoec l'empereour Si atornerent leur afaire pour movoir à la Pasques Quant il orent Bertain en tel point atornée [lié la corde autour du cou].... Cho…
Émile Littré, Dictionnaire de la langue française — domaine public. Numérisation XMLittré, François Gannaz (CC BY-SA 3.0).
Académie française, 8e édition (1935)
v. tr.
Parer. Il ne se dit qu’en parlant de la Parure des femmes et par plaisanterie. Il est vieux.
Dictionnaire de l'Académie française, huitième édition (1932-1935) — domaine public. Numérisation ATILF/Chicago, conversion communautaire.
Grammaire et formes (51)
- atournerions — conditionnel présent 1ʳᵉ pers. pluriel — /atuʁnəʁjɔ̃/
- atournerais — conditionnel présent 1ʳᵉ pers. singulier — /atuʁnəʁɛ/
- atourneriez — conditionnel présent 2ᵉ pers. pluriel — /atuʁnəʁje/
- atournerais — conditionnel présent 2ᵉ pers. singulier — /atuʁnəʁɛ/
- atourneraient — conditionnel présent 3ᵉ pers. pluriel — /atuʁnəʁɛ/
- atournerait — conditionnel présent 3ᵉ pers. singulier — /atuʁnəʁɛ/
- atournons — impératif présent 1ʳᵉ pers. pluriel — /atuʁnɔ̃/
- atournez — impératif présent 2ᵉ pers. pluriel — /atuʁne/
- atourne — impératif présent 2ᵉ pers. singulier — /atuʁnə/
- atournerons — indicatif futur 1ʳᵉ pers. pluriel — /atuʁnəʁɔ̃/
- atournerai — indicatif futur 1ʳᵉ pers. singulier — /atuʁnəʁe/
- atournerez — indicatif futur 2ᵉ pers. pluriel — /atuʁnəʁe/
- atourneras — indicatif futur 2ᵉ pers. singulier — /atuʁnəʁa/
- atourneront — indicatif futur 3ᵉ pers. pluriel — /atuʁnəʁɔ̃/
- atournera — indicatif futur 3ᵉ pers. singulier — /atuʁnəʁa/
- atournions — indicatif imparfait 1ʳᵉ pers. pluriel — /atuʁnjɔ̃/
- atournais — indicatif imparfait 1ʳᵉ pers. singulier — /atuʁnɛ/
- atourniez — indicatif imparfait 2ᵉ pers. pluriel — /atuʁnje/
- atournais — indicatif imparfait 2ᵉ pers. singulier — /atuʁnɛ/
- atournaient — indicatif imparfait 3ᵉ pers. pluriel — /atuʁnɛ/
- atournait — indicatif imparfait 3ᵉ pers. singulier — /atuʁnɛ/
- atournâmes — indicatif passé 1ʳᵉ pers. pluriel — /atuʁnamə/
- atournai — indicatif passé 1ʳᵉ pers. singulier — /atuʁne/
- atournâtes — indicatif passé 2ᵉ pers. pluriel — /atuʁnatə/
- atournas — indicatif passé 2ᵉ pers. singulier — /atuʁna/
- atournèrent — indicatif passé 3ᵉ pers. pluriel — /atuʁnɛʁə/
- atourna — indicatif passé 3ᵉ pers. singulier — /atuʁna/
- atournons — indicatif présent 1ʳᵉ pers. pluriel — /atuʁnɔ̃/
- atourne — indicatif présent 1ʳᵉ pers. singulier — /atuʁnə/
- atournez — indicatif présent 2ᵉ pers. pluriel — /atuʁne/
- atournes — indicatif présent 2ᵉ pers. singulier — /atuʁnə/
- atournent — indicatif présent 3ᵉ pers. pluriel — /atuʁnə/
- atourne — indicatif présent 3ᵉ pers. singulier — /atuʁnə/
- atourner — infinitif — /atuʁne/
- atournées — participe passé pluriel féminin — /atuʁne/
- atournés — participe passé pluriel masculin — /atuʁne/
- atournée — participe passé singulier féminin — /atuʁne/
- atourné — participe passé singulier masculin — /atuʁne/
- atournant — participe présent — /atuʁnɑ̃/
- atournassions — subjonctif imparfait 1ʳᵉ pers. pluriel — /atuʁnasjɔ̃/
- atournasse — subjonctif imparfait 1ʳᵉ pers. singulier — /atuʁnasə/
- atournassiez — subjonctif imparfait 2ᵉ pers. pluriel — /atuʁnasje/
- atournasses — subjonctif imparfait 2ᵉ pers. singulier — /atuʁnasə/
- atournassent — subjonctif imparfait 3ᵉ pers. pluriel — /atuʁnasə/
- atournât — subjonctif imparfait 3ᵉ pers. singulier — /atuʁna/
- atournions — subjonctif présent 1ʳᵉ pers. pluriel — /atuʁnjɔ̃/
- atourne — subjonctif présent 1ʳᵉ pers. singulier — /atuʁnə/
- atourniez — subjonctif présent 2ᵉ pers. pluriel — /atuʁnje/
- atournes — subjonctif présent 2ᵉ pers. singulier — /atuʁnə/
- atournent — subjonctif présent 3ᵉ pers. pluriel — /atuʁnə/
- atourne — subjonctif présent 3ᵉ pers. singulier — /atuʁnə/
Source de l'entrée : Morphalou 3.1, licence LGPL-LR — entrée atourner#6815.