apostasier
verbe, /apɔstazje/ ou /apostazje/
Témoignages historiques
Frise des témoins : Littré 1873 (1 sens) — Académie 1935 (1 sens)
Littré (1873)
v. n.
Tomber dans l'apostasie, renoncer à sa foi religieuse, à ses principes.
Il leur a fallu apostasier de la foi de ceux qui les avaient consacrés — Bossuet (1627-1704)
Les magistrats de Genève le décrétèrent de prise de corps comme imposteur apostat qui avait fait apostasier sa femme — Voltaire (1694-1778)
Étymologie : Apostasie ; provenç. apostatar ; ital. apostatare. On a dit aussi, en français, apostater, d'apostat.
Historique : XVe s. Ainssy fait l'un apostater Et li autres ydolatrer XVIIe s. Apostater de la foi et religion chrétienne
Émile Littré, Dictionnaire de la langue française — domaine public. Numérisation XMLittré, François Gannaz (CC BY-SA 3.0).
Académie française, 8e édition (1935)
v. intr.
Faire acte d’apostasie.
Dictionnaire de l'Académie française, huitième édition (1932-1935) — domaine public. Numérisation ATILF/Chicago, conversion communautaire.
Grammaire et formes (51)
- apostasierions — conditionnel présent 1ʳᵉ pers. pluriel — /apɔstaziʁjɔ̃/ ou /apostaziʁjɔ̃/
- apostasierais — conditionnel présent 1ʳᵉ pers. singulier — /apɔstaziʁɛ/ ou /apostaziʁɛ/
- apostasieriez — conditionnel présent 2ᵉ pers. pluriel — /apɔstaziʁje/ ou /apostaziʁje/
- apostasierais — conditionnel présent 2ᵉ pers. singulier — /apɔstaziʁɛ/ ou /apostaziʁɛ/
- apostasieraient — conditionnel présent 3ᵉ pers. pluriel — /apɔstaziʁɛ/ ou /apostaziʁɛ/
- apostasierait — conditionnel présent 3ᵉ pers. singulier — /apɔstaziʁɛ/ ou /apostaziʁɛ/
- apostasions — impératif présent 1ʳᵉ pers. pluriel — /apɔstazjɔ̃/ ou /apostazjɔ̃/
- apostasiez — impératif présent 2ᵉ pers. pluriel — /apɔstazje/ ou /apostazje/
- apostasie — impératif présent 2ᵉ pers. singulier — /apɔstazi/ ou /apostazi/
- apostasierons — indicatif futur 1ʳᵉ pers. pluriel — /apɔstaziʁɔ̃/ ou /apostaziʁɔ̃/
- apostasierai — indicatif futur 1ʳᵉ pers. singulier — /apɔstaziʁe/ ou /apostaziʁe/
- apostasierez — indicatif futur 2ᵉ pers. pluriel — /apɔstaziʁe/ ou /apostaziʁe/
- apostasieras — indicatif futur 2ᵉ pers. singulier — /apɔstaziʁa/ ou /apostaziʁa/
- apostasieront — indicatif futur 3ᵉ pers. pluriel — /apɔstaziʁɔ̃/ ou /apostaziʁɔ̃/
- apostasiera — indicatif futur 3ᵉ pers. singulier — /apɔstaziʁa/ ou /apostaziʁa/
- apostasiions — indicatif imparfait 1ʳᵉ pers. pluriel — /apɔstazijɔ̃/ ou /apostazijɔ̃/
- apostasiais — indicatif imparfait 1ʳᵉ pers. singulier — /apɔstazjɛ/ ou /apostazjɛ/
- apostasiiez — indicatif imparfait 2ᵉ pers. pluriel — /apɔstazije/ ou /apostazije/
- apostasiais — indicatif imparfait 2ᵉ pers. singulier — /apɔstazjɛ/ ou /apostazjɛ/
- apostasiaient — indicatif imparfait 3ᵉ pers. pluriel — /apɔstazjɛ/ ou /apostazjɛ/
- apostasiait — indicatif imparfait 3ᵉ pers. singulier — /apɔstazjɛ/ ou /apostazjɛ/
- apostasiâmes — indicatif passé 1ʳᵉ pers. pluriel — /apɔstazjamə/ ou /apostazjamə/
- apostasiai — indicatif passé 1ʳᵉ pers. singulier — /apɔstazje/ ou /apostazje/
- apostasiâtes — indicatif passé 2ᵉ pers. pluriel — /apɔstazjatə/ ou /apostazjatə/
- apostasias — indicatif passé 2ᵉ pers. singulier — /apɔstazja/ ou /apostazja/
- apostasièrent — indicatif passé 3ᵉ pers. pluriel — /apɔstazjɛʁə/ ou /apostazjɛʁə/
- apostasia — indicatif passé 3ᵉ pers. singulier — /apɔstazja/ ou /apostazja/
- apostasions — indicatif présent 1ʳᵉ pers. pluriel — /apɔstazjɔ̃/ ou /apostazjɔ̃/
- apostasie — indicatif présent 1ʳᵉ pers. singulier — /apɔstazi/ ou /apostazi/
- apostasiez — indicatif présent 2ᵉ pers. pluriel — /apɔstazje/ ou /apostazje/
- apostasies — indicatif présent 2ᵉ pers. singulier — /apɔstazi/ ou /apostazi/
- apostasient — indicatif présent 3ᵉ pers. pluriel — /apɔstazi/ ou /apostazi/
- apostasie — indicatif présent 3ᵉ pers. singulier — /apɔstazi/ ou /apostazi/
- apostasier — infinitif — /apɔstazje/ ou /apostazje/
- apostasiées — participe passé pluriel féminin — /apɔstazje/ ou /apostazje/
- apostasiés — participe passé pluriel masculin — /apɔstazje/ ou /apostazje/
- apostasiée — participe passé singulier féminin — /apɔstazje/ ou /apostazje/
- apostasié — participe passé singulier masculin — /apɔstazje/ ou /apostazje/
- apostasiant — participe présent — /apɔstazjɑ̃/ ou /apostazjɑ̃/
- apostasiassions — subjonctif imparfait 1ʳᵉ pers. pluriel — /apɔstazjasjɔ̃/ ou /apostazjasjɔ̃/
- apostasiasse — subjonctif imparfait 1ʳᵉ pers. singulier — /apɔstazjasə/ ou /apostazjasə/
- apostasiassiez — subjonctif imparfait 2ᵉ pers. pluriel — /apɔstazjasje/ ou /apostazjasje/
- apostasiasses — subjonctif imparfait 2ᵉ pers. singulier — /apɔstazjasə/ ou /apostazjasə/
- apostasiassent — subjonctif imparfait 3ᵉ pers. pluriel — /apɔstazjasə/ ou /apostazjasə/
- apostasiât — subjonctif imparfait 3ᵉ pers. singulier — /apɔstazja/ ou /apostazja/
- apostasiions — subjonctif présent 1ʳᵉ pers. pluriel — /apɔstazijɔ̃/ ou /apostazijɔ̃/
- apostasie — subjonctif présent 1ʳᵉ pers. singulier — /apɔstazi/ ou /apostazi/
- apostasiiez — subjonctif présent 2ᵉ pers. pluriel — /apɔstazije/ ou /apostazije/
- apostasies — subjonctif présent 2ᵉ pers. singulier — /apɔstazi/ ou /apostazi/
- apostasient — subjonctif présent 3ᵉ pers. pluriel — /apɔstazi/ ou /apostazi/
- apostasie — subjonctif présent 3ᵉ pers. singulier — /apɔstazi/ ou /apostazi/
Source de l'entrée : Morphalou 3.1, licence LGPL-LR — entrée apostasier#5239.